Charakterystyka kotów orientalnych
Koty orientalne to koty o syjamskiej budowie ciała lecz z umaszczeniem nie ograniczonym do końcówek.
Kot orientalny jest na ogół identyczny z syjamskim we wszystkim, ale jego ubarwienie obejmuje nie tylko końcówki, a oczy nie są niebieskie lecz zielone. Choć nieco cichszy od syjama, jest równie gadatliwy. Koty orientalne znane od dawna zyskały popularność w początkach lat 60., kiedy nieliczni miłośnicy zaczęli je hodować w bardzo różnych odmianach barwnych, przy czym niektórzy specjalizowali się tylko w jednym czy dwóch kolorach lub deseniach, ale wszyscy niesłychanie skrupulatnie dokonywali selekcji, aby otrzymać koty silne, wytrzymałe, o miłym usposobieniu i piękne. Niektóre koty orientalne otrzymano przypadkowo w trakie realizacji programów hodowli syjamów z rudymi, szyldkretowymi, pręgowanymi albo rysimi oznaczeniami, inne w wyniku intensywnych badań genetycznych.
Koty orientalne zostały w pełni uznane w 1997 r.
Usposobienie i pielęgnacja
Kot orientalny łatwo nawiązuje kontakt, jest inteligentny i okazuje wiele czułośći domownikom i ich przyjaciołom. Jest aktywny, lubi się bawić, nie cierpi spędzać w samotności długich okresów.
Koty te są z natury szalnie czyste, a ich bardzo krótką, delikatną sierść można utrzymać w dobrym stanie dzięki codziennemu głaskaniu ręką i glansowaniu jedwabną chustką. Duże uszy wymagają regularnego czyszczenia. Kot orientalny powinien mieć słupek do drapania i mnóstwo zabawek.
Odmiany jednobarwne kotów syjamskich
|
<= Liliowy
|
|
Cynamonowy =>
|
|
|
<= Czekoladowy
|
|
Niebieski =>
|
|
|
<= Pozaeuropejski
|
Powrót na stronę główną